۱۳۹۸/۲/۲۲
یادداشتهایی از سفر به کربلا- اردیبهشت ۱۳۹۸ (قسمت پنجم)

بر سرداب امام زمان عج در حال ساخت گنبد بودند.

بعد از سفری یک روزه، به کربلا برگشتیم.

برای نماز و خوردن غذای  حضرتی به حرم حضرت عباس رفتیم.

در صحن، سخنران به زبان عربی در باره اخلاق حضرت ابوالفضل می گفت.

با خود گفتم:

چرا سخنرانان بجای ذکر فضایل مرتفع و آسمانی اهلبیت صرفا از اخلاق آن بزرگان می گویند؟

ولی بعد کمی فکر کردم و با خود گفتم:

ذکر فضایل اهلبیت طلبمان،

کاش ما، کمی از اخلاق این بزرگان می آموختیم.

کاش بزرگان ما و مخصوصا دو جناح حاکم، اخلاق درست را در جامعه تزریق می کردند.

همه شاهدیم، افرادی از جناب راست، که خود را در پشت الفاظ و ظاهر مذهبی پنهان کرده اند، به خود حق می دهند که برای پیشبرد اهداف جناحشان،  هر رفتاری را مرتکب شوند و به هر کس که بخواهند تهمت و دروغ ببندند و با بی آبرو کردن افراد آنان را از میدان بیرون و خانه نشین کنند، مانند ایلومیناتی ها.

و همچنین افرادی در جناح چپ که با رفتارهای ماسونی تلاش دارند تا جوانان و نخبگان را از میسر خارج و آنان را به وادی تفکر غرب بکشند.

اهتمام این گروه به اجرا 2030 از همین منظر است و قابل بررسی است.

کاش ما از اخلاق ولایت  محور،  ابوالفضل العباس  می آموختیم، و در این دورانی که علما آن را دوران ورود به آخر زمان می خوانند، مردم را از فشار فتنه ها دور می کردیم و با وارد کردن آنان در ولایت، برایشان فضایی بهشت گونه را ایجاد می نمودیم.

 

در حرم حضرت ابوالفضل همه دوستان را یاد کردم و از ایشان طلب یاری نمود.

التماس دعا

 

عبدالحمید قدیریان

۱۳۹۸/۲/۲۲