۱۳۹۷/۶/۱۸
آینده نگری
الله، الله، درباره‌ی قرآن، نباید دیگران درعمل به آن از شما سبقت گیرند.

دیر هنگام برای عقب نماندن از سیر تفکر غرب، یکی از تولیدات سینمای غرب را به نام «لبه فردا- Edge of Tomorrow» که فیلمی آمریکایی در ژانر علمی تخیلی محصول ۲۰۱۴ می‌باشد را مرور می‌کردم. در اثنای فیلم، یکی از شخصیتهای اصلی دیالگی گفت که بسیار متأسف شدم. او گفت: «هر کس از آینده خبر داشته باشد، همیشه پیروزاست». با خود می‌گفتم که «نگاه به آینده، مرام و آداب دین ماست و ماییم که باید با توکل به خدا و نصرت او، آینده را آن گونه که خواست اوست، بسازیم و در مقابل کسانی که می‌خواهند نور خدا را خاموش کنند بایستیم.»

خدایا دشمنانت این مفهوم را فهمیده‌اند و می‌دانند که نگاه به آینده و شفاف‌سازی آن چقدر در جذب جوانان تأثیر گذار است. آنها برای پُر کردن خلأ فرهنگی خود به سوی کتب دینی و تاریخی، ملل مختلف روی آورده‌اند و تلاش می‌کنند تا با مطالعه و تحقیق هر چه بیشتر آنها آینده را به تصویر کشند. افسوس خوردم که چرا ما به قرآن که سرشار از اسرار گذشته و حال و آینده است، توجه نمی‌کنیم؟ به یاد وصایای مولایمان افتادم که وصیتمان می‌کرد: «الله الله فی‌القرآن، لایسبقکم بالعمل به غیرکم» «الله، الله، درباره‌ی قرآن، نباید دیگران درعمل به قرآن از شما سبقت گیرند».

دشمنان تلاش دارند تا با به تصویر کشیدن دانسته‌هایشان، فضایی تصویری از آینده مدّ نظر خود ایجاد کنند و به زعم و پندار پوچ‌شان، مسیر حرکت جهانیان و آینده بشریت را به گونه‌ای که شیطان می‌پسندد، تبیین کنند. آنها خوب می‌دانند که با به تصویر کشیدن مفاهیم آینده می‌توانند بر رویاها، تخیلات، اعتقادات و ایمانیات انسان‌ها سوار شوند و آینده‌ای هرچند دروغین ولی به ظاهر زیبا و امیدبخش را ایجاد نمایند، زیرا «امید» عنصری از جنس آینده است که افراد و جوامع با داشتن آن، شور زندگی پیدا می‌کنند.

     خدایا! تو گنج عظیم(قرآن) عالم را در شرایطی که مسلمین جهان با فقر و جهل و کشتار و ناامیدی دست و پنجه نرم می‌کنند، در دسترس ما قرار داده‌ای و ما از آن غافلم؛ خدایا مپسند که از نفرات آن قومی باشم که رسولتص از ایشان شکواییه به نزد تو می‌آورد و می‌فرماید: وَ قالَ الرَّسُولُ یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا. و پیامبر [خدا] گفت‏: «پروردگارا، قوم من این قرآن را رها كردند».

خداوند چشم انسانها را در بالای سر و در جلو قرار داد تا بدانند که باید همیشه به پیش رو نگاه کنند و آینده را بر گذشته ارجح بدانند. آری، گه‌گاه باید به گذشته نگاه کرد و از تجربیات آن بهره برد و راه را برای آینده هموار نمود، نه اینکه در گذشته مستقر ماند و تلاشی برای فهم آینده‌ی پیشِ رو نکرد.

چند سال پیش در خانه‌سینما مراسم بزرگداشت یکی از کارگردانان معروف سینمای ایران برپا شد. در آن مراسم یکی از سخنرانان که سناریست معروفی است، برای تجلیل، دست بر شانه آن کارگردان گذاشت و به عنوان شاه‌بیت سخنانش جمله‌ای را بیان کرد. او گفت: «ایشان هنرمندی است بزرگ که شاخص‌ترین خصوصیتش ماندن در تاریخ گذشته است.» با شنیدن این کلام مبهوت ماندم، زمانی را به یاد آوردم که هنرمندان، مخصوصاً روشنفکرها مدام از حرکت به سوی آینده می‌گفتند و نسبت به ایدئولوژی شخصی و یا حزبی که داشتند، مخاطب را به آینده‌ توصیفی‌شان  دعوت می‌کردند، حالا چرا آن هنرمندانی که تلاش داشتند پیشرو و جلو‌دار فرهنگ باشند و همه را به آینده‌ای روشن دعوت می‌کردند، در گذشته متوقف مانده‌اند؟ در حالی که آنها با دقت نظر و داشتن فهم دقیق از زمانه، باید برای آینده و تحولات پیش رو و برای عبور از مصائب و مشکلات ایده‌هایی راه گشا مطرح نمایند.

با اینکه در اعتقادات جامعه ما آینده بسیار مطرح است و مردم برای ظهور منجی عالم بشریت هر روز دعا می‌کنند، ولی این اعتقاد و ایمان تبدیل به فرهنگ نشده و تنها با یاد اتفاقی به نام ظهور بدون هیچ مقدمه و مؤخره‌ای از کنارش عبور می‌کنیم.

خدایا دستمان را بگیر و آینده نگری را در جامعه ما تبدیل به فرهنگ کن. خدایا نگذار دشمنانت در این امر بیش از این از ما سبقت گیرند و ما را در پیشگاهت خجالت زده کنند. خدایا تو همه ابزار‌های فهم و درکِ کلیات و جزئیات اتفاقات پیش رو را در قالب کتابی ازرشمند در اختیار ما قرار دادی پس با هدایتت دغدغه فهم مراحل پیش رو را در ما ایجاد فرما. خدایا تو همه ظرایف و دقایق سیر انقلاب اسلامی ایران را در سوره صف به وضوح بیان کردی تا ما را از سر درگمی نجات دهی و راه پیش رویمان را روشن کنی. ای کاش رشد درجات ایمان جمعی را بر ما عطا نمایی تا بتوانیم از آیاتت بهره ببریم، که اگر این مهم اتفاق بیفتد، می‌توانیم از آینده انقلاب فهم مشترکی داشته باشیم و عالمانه، نه صرفاً از روی احساس، تعریفی واحد پیدا کنیم و از این همه تشتت در نظر و تصمیم‌گیری نجات یابیم.

خدایا کمکمان کن! پناهمان بده! دستمان را بگیر! که تو بهترین مولا و کمک کننده‌ای. «نعم ‌المولی و نعم ‌النصیر».