۱۳۹۴/۷/۲۵
رضا میركریمی در گفت‌وگو با پایگاه خبری حوزه هنری :
«قدیریان» قداست آسمانی عاشورا را به تصویر كشیده است

مدیرعامل خانه سینما، در افتتاحیه نمایشگاه «آسمان حسین» آثار عاشورایی قدیریان، گفت: آثار قدیریان نگاه جدید به واقعه عظیم عاشورا است، قدیریان از آن نگاه معمول و مرسوم جدا شده و نگاه آسمانی را در آثار خود به تصویر كشیده كه قابل تقدیر است.

رضا میركریمی، كارگردان فیلم«امروز»، در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری در افتتاحیه نمایشگاه «آسمان حسین» آثار عاشورایی عبدالحمید قدیریان گفت: از مدتی پیش كه آقای قدیریان شروع به كشیدن نقاشی خود كرده بود، با مضامین و موضوعات آثارش آشنا و از همان زمان به این ایده علاقه‌مند شدم.

وی ادامه داد: معمولا ما در بازسازی و تصویرسازی این واقعه بزرگ عقیدتی و فرهنگی به سمت زمینی كردن آن پیش رفتیم و دنبال مختصاتی گشتیم كه تعریفی زمینی از این اتفاق به مخاطب ارائه دهیم. اما قدیریان از آن نگاه معمول و مرسوم جدا شده است و نگاه آسمانی را در آثار خود به تصویر كشیده كه قابل تقدیر است.

میركریمی گفت: قدیریان سعی كرده زیبایی و آرامش را در كارهایش بیاورد و رنگ آبی آسمان را در بیشتر آثار مشاهده می‌كنیم؛ یعنی رنگ آبی در آسمان و تلالو و انعكاس‌اش در زمین هم قابل مشاهده است.

به گفته میركریمی، جسارت قدیریان در به تصویر درآوردن فرشتگان ناظر به واقعه كه در همه جا حضور دارند، ستودنی است. زیرا این كار باعث شده آثار عمق معنایی بیشتری پیدا كند.

این كارگردان اظهار كرد: برخی از تابلوها را خیلی دوست دارم، نگاه جدید در موضوع عاشورایی است، با توجه به اینكه همه مردم با این مضامین خاطره دارند و با آن بزرگ شده اند، اما در معرض صحیح تصویر و تفكری كه پشت این قصه بوده قرار نگرفتند. از این جهت فكر می‌كنم، برخی از این آثار قابلیت آن را دارد كه در محیط های شهری به نمایش درآید تا مردم در این تصاویر با الگوی جدیدی از فضل و رحمت، لطف و مهربانی حضرت اباعبدالله(ع) آشنا شوند.

میركریمی گفت: به عقیده من دو دسته تابلو در این نمایشگاه وجود دارد، تابلوهایی كه به جزئیات انسانی و موقعیت‌های آدرس‌دار حادثه نزدیك شده و آن ها را بزرگ‌نمایی كرده و تابلوهایی كه در نماهای خیلی باز می‌گذرد و به فضاها و اتمسفر حاكم در صحنه و موقعیت نزدیك شده است.

مدیرعامل خانه سینما در پایان گفت: از نظر من دسته دوم آثار این نمایشگاه از موفقیت بیشتری برخوردار هستند؛ زیرا مخاطب را به فضایی دعوت می‌كند كه خودش تكمیل كننده اثر باشد و او را به یك مشاركت عمیق‌تری به لحاظ معنایی فرا می‌خواند.